افزودن پیگمنتهای ضدخوردگی به فرمولاسیون پوششها یکی از روشهای موثر بر مقاومت آنها در برابر جدایش کاتدی به حساب میآید. در این راستا، بهکارگیری نسلهای جدید پیگمنتهای ضدخوردگی برپایه فسفات بهعنوان راهکاری قابل اعتنا برای کاهش اختالف موجود بین سطح بازدارندگی ترکیبات سمی بر پایه کرومات و جایگزین سنتیشان )پیگمنت فسفات روی( بهشمار میرود. در این پژوهش، عالوهبر مطالعه نقش فسفات روی آلومینیوم بهعنوان پیگمنت ضدخوردگی نسل دوم برپایه فسفات در عملکرد حفاظتی پوشش اپوکسی- پلی آمید با استفاده از تکنیک نویز الکتروشیمیایی، تاثیر اصالح ساختار پیگمنت فسفات روی بر مقاومت پوشش در برابر جدایش کاتدی نیز مورد بررسی قرار گرفت. در حضور پیگمنت اصالح شده، استحکام چسبندگی بیشتر و نرخ جدایش کاتدی کمتر پوشش، به کنترل pH بهصورت موضعی در ناحیه جدایش و رسوب الیهای محافظ برروی سطح ارتباط داده شد که این مساله توسط پارامترهای مستخرج از تکنیک طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی به اثبات رسید. اگرچه افزایش دما و پتانسیل کاتدی اعمالی به رشد بیشتر مناطق جدایش انجامید، اما پیگمنت فسفات روی آلومینیوم همچنان نقش موثرتری را در مقاوم نمودن پرایمر اپوکسی در برابر این پدیده مخرب ایفا نمود.
دانلود فایل pdf این مقاله از اینجا